مطلب وبلاگ

چگونگی اثبات کارگر و کارفرمایی

مقاله آموزشی

چگونگی اثبات کارگر و کارفرمایی

 

براساس قانون کار، کارگر به کسی خطاب می شود که به درخواست کارفرما و در ازای دریافت مبلغی برای وی کار می کند. بنابراین کارفرما کسی است که کار در نهایت برای او انجام می گیرد و این شخص می تواند نماینده و مدیرانی داشته باشد که به جای او به اداره امور کارگاه یا کارخانه و رسیدگی نمایند. برای طرح دعوا علیه کارفرما در وهله اول نیاز به احراز وجود رابطه کاری و اثبات رابطه کاری و کارفرمایی می باشد.

برای اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی نیاز به دلایل و مدارکی است که می تواند شامل قرارداد کار، قرارداد و مدارک بیمه تأمین اجتماعی که دربردارنده سابقه بیمه کارگر می باشد، فیش و واریزهای حقوق کارگر،گزارش بازرسان کار و سایر مدارک اثباتی شامل کارت ورود و خروج و کلیه برگ های تأیید کننده حضور کارگر در کارگاه می باشد.

 

چگونگی اثبات کارگر و کارفرمایی

اگر شما کارگر مشغول به کاری بوده و یا در گذشته برای کارفرمایی کار می کردید؛ و اکنون به مشکلی با کارفرمایتان برخورده اید؛ مثلاً کارفرما حقوق شما را نمی پردازد یا با تأخیر می پردازد یا حق بیمه شما را رد نکرده و یا مطابق قانون کار با شما عمل ننموده؛ اختلاف میان شما دعوای کار منطبق با قانون کار محسوب می شود.

مرحله اول برای اینکه شما در اداره کار بتوانید شکایت کنید؛ این است که نشان دهید؛ برای این کارفرما و تحت امر او کار می کردید؛ در واقع شما در اولین قدم می بایست اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی خود را انجام دهید تا وارد مراحل بعدی رسیدگی شوید. اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی هم در سازمان تأمین اجتماعی در مواقعی که کارفرما شما را بیمه ننموده و یا از مزایای بیمه تأمین اجتماعی بهره مند نشده اید لازم است؛ و هم در اداره کار برای دفاع از حق و حقوقتان مطابق با قانون کار.

البته همیشه هم اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی راحت نخواهد بود و بعضاً کارفرماها با نبستن قرارداد و کتمان رابطه کاری؛ پرداخت نقدی دستمزد و… سعی در گریز از این مسأله و به تبع فرار از بار مالی و تعهدات قانونی ناشی از اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی دارند. در مقاله پیش رو تلاش می گردد؛ تعریفی از رابطه کارگری و کارفرمایی ارائه، طرق تشخیص و اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی را مورد بررسی و مدارک لازم و مراجع احراز این موضوع، مورد مطالعه قرار گیرد.

 

 

چگونگی اثبات کارگر و کارفرمایی

برای اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید

09120485695

 

رابطه کارگری و کارفرمایی

برمبنای ماده 2 قانون کار، کارگر کسی است که، در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست ‌کارفرما کار می‌کند. پس شغل کارگری هر شغلی می تواند باشد؛ درصورتی که، کار به درخواست شخصی که کارفرماست انجام گیرد.

درواقع شغل کارگری در بخش خصوصی و غیردولتی انجام می پذیرد؛ یا درمواردی که بخش دولتی برای انجام برخی امور خود قرارداد با کارگر منعقد می نماید. مشاغل کارگری بطور کل تابع قانون کار و تأمین اجتماعی هستند. بنا به مستفاد ماده 3 قانون کار، کافرما کسی است که کارگر برای او کار می کند و از او حقوق می گیرد؛ پس مدیران و مسولان ‌و به طور کل، کسانی که عهده‌دار اداره کارگاه یا کارخانه و… هستند؛ نماینده کارفرما محسوب می‌شوند و کارفرما مسول تعهداتی که این نمایندگان ‌در قبال کارگر به عهده می‌گیرند؛ می باشد.

بنابراین با تعاریف ارائه شده؛ چنانچه کارگری بخواهد اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی خود را انجام دهد و برای احقاق حق و حقوق خویش طرح شکایت انجام دهد. مخاطب او کارفرما خواهد بود و نه اداره کنندگان کارگاه یا سر کارگر و…

مدارک اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی

چنانچه گفتیم؛ به عنوان یک کارگر، برای مراجعه به نهادهای احقاق حقوق شغلیتان می بایست؛ در بدو امر، رابطه کاری شما با کارفرما احراز گردد؛ اگر کارفرمای شما اقرار دارد که شما کارگر وی بوده یا هستید که دیگر نیازی به اثبات نیست و صرف اقرار ایشان کفایت می کند. اما درصورتی که کارفرما این مطلب را نمی پذیرد یا شما اقرارنامه ای از وی ندارید؛ راه های مختلفی برای اثبات این رابطه وجود دارد؛ که در ذیل به آن ها خواهیم پرداخت:

1- قرارداد کتبی کار: سهل ترین و بی دردسرترین راه برای اثبات اینکه شما در چه تاریخی و تحت چه شرایطی برای چه فردی کار می کردید؛ قرارداد منعقده شما برای انجام کار برای کارفرما می باشد.

2-سابقه بیمه: چنانچه شما توسط کارفرما بیمه شده باشید؛ می توانید سوابق بیمه خود را از سازمان تأمین اجتماعی مطالبه نموده و تصدیق شده آن را برای احراز رابطه کاری استفاده نمایید.

3- واریز حقوق و فیش حقوقی: اگر دو مورد بالا را نداشتید؛ واریز مبلغی مشخص به حسبتان در تاریخ های مشخص از سوی کارفرما، یا وجود فیش حقوقی، می تواند از جهات اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی باشد. هرچند که این واریز به حسابتان از طریق شماره چک هایی در هر ماه یا فواصل زمانی باشد. در اینصورت شما می بایست پرینت حساب بانکی خود را تهیه و یا فیش های حقوقی خود را موعد ارائه جهت اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی نمایید.

4- بازرسی: با درخواست شما بازرسان سازمان تأمین اجتماعی امکان مراجعه به محل کارتان و بررسی مراتب لازم را دارند.

5-   مدارک مثبته: یکسری مدارکی هستند که می توانند برای اثبات رابطه کاری شما مفید و کمک کننده باشند؛ که برخی از آن ها جنبه اثباتی قوی ندارند:

6- حضور و غیاب در کارگاه: چنانچه شما برای ورود و خروجتان در محل کار سیستم کارت حضور و غیاب دارید یا اسم خود را در دفتری وارد می نمایید یا با اثر انگشت ورود و خروج خویش را ثبت می کنید و…، تهیه مدرک از این موارد در اثبات این رابطه به شما کمک خواهد کرد.

  1. نامه هایی با نام شما: نامه های درخواست مرخصی، افزایش حقوق، معرفی نامه، درخواست انتقالی، فاکتور خرید و فروش اجناس، نمایندگی، مطالبه وام و بطور کل نامه هایی که اسم شما در آن آمده باشد و تأیید یا رد شدن درخواست شما توسط محل کارتان در آن درج شده باشد و یا با سربرگ محل کارتان مهر و امضا شده باشد؛ می تواند نشان دهنده کار شما برای آن کارفرما باشد.
  2. کارت بهداشت: کارت بهداشتی صادره از سوی اداره بهداشت محیط کار که برای شما صادر شده است و یا معاینات پزشکی قبل از استخدام.
  3. چگونگی اثبات کارگر و کارفرمایی

برای اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید

09120485695

 

این را هم در نظر داشته باشید که؛ استشهادیه هم یکی از راه های اثبات مدعا می باشد؛ اما در عمل اداره کار چندان به این استشهادیه های مبنی بر کار شما در کارگاه، توجه ننموده و ترتیب اثر نمی دهد.

پاسخ دهید