مهریه

مهر مالی است که به هنگام عقد نكاح ، برابر ضوابط شرع و رسم و عادت از طرف زوج به زوجه پرداخت می شود و صداق ، صداقيه ، کابین و فرض هم نامیده می شود . مهر ، عندالمطالبه است ، یعنی به محض انعقاد عقد نکاح ، زوجه مالک مهر می شود و در صورت مطالبه مهریه ، زوج باید آن را بپردازد . پیش از این ، در خورت مطالبه مهریه از سوی زوجه و عدم توانایی مالی زوج ، وی به مجازات حبس محکوم می شد تا زمانی که استطاعت مالی لازم را پیدا کند ؛ این در حالی است که بر اساس قانون جدید نحوه اجرای محکومیت های مالی ، ضمانت اجرای حبس ، برای عدم پرداخت دین مالی ، در مورد مهریه فقط تا سقف ۱۱۰ سکه بهار آزادی یا معادل آن اجرا خواهد شد و نسبت به مازاد ، قانونگذار ، اثبات ملائت زوج را شرط مطالبه مهریه از سوی زوجه قرار داده است .

 

مهریه در سند ازدواج به دو صورت نوشته می‌شود:

 

  • 1.عندالمطالبه به این معنی که زوجه هر زمان که بخواهد می‌تواند آن را وصول نماید.
    2.عندالاستطاعه یعنی پرداخت مهریه به شرط استطاعت زوج خواهد بود.

مطابق قانون خانواده در صورت پرداخت ۱۱۰ عدد سکه زوج از طریق اجرای احکام جلب نمی شود ولی در صورت وجود مال و اموال امکان وصول مازاد بر ۱۱۰ عدد سکه وجود دارد،حتی این مورد شامل اموالی که در آینده تحصیل می شوند منجمله ارث نیز می گردد.

  • طریق اجرای ثبت در صورت داشتن اموال اعم از منقول و غیرمنقول
    از طریق دادگاه و دادخواست در دفتر خدمات قضایی

تفاوت این دو در نحوه وصول آن است که در شیوه اول امکان جلب زوج وجود ندارد ولی در شیوه دوم امکان جلب وجود دارد. در هر دو طریق می‌توان زوج را ممنوع الخروج کرد ولی با این تفاوت که در شیوه اول، در ابتدای کار می‌توان زوج را ممنوع الخروج کرد و در شیوه دوم پس از اتمام کار و طی چندین ماه این کار را می توان انجام داد.

از بابت هزینه‌ها اداره ثبت به مراتب هزینه کمتری دریافت می نماید بنابراین در صورتی که زوج دارای اموال غیر منقول یا منقول است که بتوان آن را توقیف نمود بهترین روش اجرای ثبت است ولی در صورتی که زوج دارای اموال نمی باشد تنها راه اقدام از طریق دادگاه می باشد .

هزینه دادرسی در دعوی مهریه ۳٫۵ درصد از کل مهریه می باشد و در صورتی که زوجه قادر به پرداخت نباشد از طریق اعسار اقدام می نماید.