توهین

تعاریف توهین :

  • در لغت : از ریشه وهن و به معنای خوار و خفیف کردن میباشد.
  • در اصطلاح : هر گونه رفتاری اعم از قول ، فعل ، کتابت و اشاره به گونه ای که موجب وهن حیثیت طرف مقابل از نظر عرف جامعه قرار بگیرد.
  • معنای دقیق تر : نسبت دادن هر امر وهن آور اعم از دروغ یا صحیح به هر وسیله و ابزاری که باشد و یا انجام فعل یا ترک فعلی که از نظر عرف و عادت موجب کسر شان و باعث خفیف شدن طرف دیگری گردد.
  • در حقوق جزا : کوچک کردن کسی از طریق کلمات یا اعمالی که موجب سوء ادب شخص تلقی می شود. بنابراین توهین و اهانت همانند احترام و اکرام یکی از عناوینی است که باید با قصد و عمد تحقق یابد و بدون آن محقق نمیشود.

انواع توهین و مجازات آن به اعتبار مقام و شخصیت قربانی به سه دسته تقسیم میشود :

  • ساده : اهانتی که علیرغم دارا بودن وصف مجرمانه از هیچ کیفیت مشدده ای برخوردار نیست .

مجازات قانونی آن ماده 608 قانون مجازات اسلامی : فحاشی و استعمال الفاظ رکیک چنانچه موجب حد قذف نباشد ، مجازات شلاق تا 74 ضربه و یا 50 هزار تا 1 میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود. این نکته مهم است که راست یا دروغ بودن نسبت ها در توهین شرط نیست بلکه تنها مهم این است که گفتار یا رفتار اهانت کننده عرفا وهن آور باشد.

  • مشدد : گاهی بدلیل شان و منزلت شخص توهین شونده با واکنش شدید قانونگذار مواجه میباشد یعنی در مواردی که توهین شونده دارای موقعیت و منزلت خاص مذهبی اجتماعی و یا سیاسی باشد قانونگذار برای اهانت کننده مجازات شدیدتری پیش بینی کرده است.

انواع توهین مشدد عبارتند از :

1- توهین به مقام رهبری قبلی و فعلی که مجازات آن طبق ماده 514 قانون مجازات حبس از 6 ماه تا 2 سال میباشد.

2- توهین به سایر کارکنان و مقامات دولتی ایران که مجازات آن طبق ماده 609 قانون مجازات اسلامی 3 تا 6 ماه حبس و یا تا 74 ضربه شلاق و یا 50 هزار تا 1 میلیون ریال جزای نقدی میباشد.

3- توهین به مقامات سیاسی خارجی   4- توهین به صاحبان حرفه ها و مشاغل خاص

درباره شرایط و مجازات تهدید بیشتر بدانید

  • توهین مستوجب حد : مجازات این نوع توهین از نوع حد است. قذف به عنوان توهینی که مجازات آن حد است از بارزترین مصادیق این توهین است.

عناصر تشکیل دهنده جرم :

  • عنصر قانونی جرم : عبارت است از مواد 513 / 514 / 608 / 609 / 619 قانون مجازات اسلامی و ماده 26 قانون مطبوعات همچنین مواد 48/49 قانون جرایم نیروهای مسلح را نیز میتوان نام برد.
  • عنصر مادی جرم : رکن مادی جرایم توهین به صورت مشترک در تمام ان ها شامل رفتار مرتکب به شرط مشخص بودن طرف و موهن بودن رفتار توهین امیز و مطلق بودن ان است.
  • عنصر روانی جرم : جرم توهین و فحاشی از جمله جرایم عمدی است که نیازمند به علم و آگاهی مرتکب به وهن آور بودن رفتار یا گفتار یا نوشتاری است که به حیثیت و شرافت طرف مقابل لطمه وارد میسازد به طور کلی سوء نیت در جرم توهین و فحاشی مفروض است و احتیاج به اثبات ندارد و اثبات خلاف آن به عهده متهم میباشد.

قذف و حد قذف

در ماده 608 در مورد توهین و فحاشی اگر توهین موجب حد قذف نباشد مرتکب به مجازات مذکور محکوم خواهد شد.

  • قذف در لغت : به معنی تهمت و افترا بستن است و در اصطلاح طبق ماده 245 قانون مجازات اسلامی قذف یعنی نسبت دادن زنا یا لواط به یک نفر  است . طبق ماده 250 قانون مجازات اسلامی مجازات قذف 80 ضربه شلاق میباشد. از آنجا که میزان مجازات قذف به طور صریح در قرآن کریم تعیین شده به ان حد قذف میگویند.

اثبات جرم توهین و فحاشی طبق ماده 160 قانون مجازات اسلامی در مورد راه های اثبات جرم :

ادله اثبات جرم عبارت است از :

  • اقرار
  • شهادت
  • علم قاضی
  • سامه
  • سوگند در موارد مقرر قانونی

از مهمترین مواردی که به اثبات جرم کمک میکند شهادت شهود است. اگر در هنگام وقوع جرم افرادی حضور داشته اند که میتوانند با قطعیت اتفاقات پیش امده را نزد قاضی و در دادگاه شرح دهند میتوان از گواه آن ها در اثبات جرم فحاشی استفاده نمود.

علم قاضی از دیگر موارد تاثیر گذار در اثبات جرم است. میتوان از مدارک و مستندات محکمه پسندی که موجود است در جهت افزایش آگاهی علم قاضی سود برد. مواردی همچون تحقیقات محلی ، اظهارات مطلع و گزارش ضابطان از این نوع مدارک است. همچنین فیلم ، عکس ، صوت ، پیامک ، چت ، اسکرین شات و مواردی از این دست دلیل قطعی نیستند. اما میتوان آنها را به عنوان اماره و کمک به علم قاضی به دادگاه ارائه نمود.

دانستنی های حقوقی و پرسش و پاسخ سریع و مستقیم در اینستاگرام ما

پاسخ دهید