توهین

توهین در لغت : از ریشه وهن و به معنای خفیف و خوار کردن می باشد

و در اصطلاح به عبارت است از : هر گونه رفتاری اعم از قول ، فعل ، کتابت و اشاره به گونه ای که موجب وهن حیثیت طرف مقابل از نظر عرف جامعه قرار بگیرد.

توهین در معنای دقیق تر عبارت است از نسبت دادن هر امر وهن آور اعم از دروغ یا صحیح به هر وسیله و ابزاری که باشد و یا انجام هر فعل یا ترک فعلی که از نظر عرف و عادت موجب کسر شان و باعث خفیف شدن طرف دیگر گردد.

توهین اعم از صریح یا ضمنی ممکن است به صورت شفاهی یا کتبی باشد که البته وسیله در آن شرط نیست بلکه طرز استفاده از کلمات ، شخصیت بزه دیده ، زمان و مکان ، موقعیت اجتماعی بزه دیده در تحقق بزه اهمیت دارد.

توهین در حقوق جزا عبارت است از: کوچک کردن کسی از طریق کلمات یا اعمالی که موجب سوء ادب شخص تلقی می شود.بنابر این توهین و اهانت همانند احترام و اکرام یکی از عناوینی است که باید با قصد و عمد تحقق یابد و بدون آن محقق نمیشود.