تهدید

جرم تهدید به معنای ترساندن و بیم دادن بوده و عبارت است از وا داشتن دیگری به ارتکاب جرم یا گرفتن مال؛چندان که ترس از عاقبت فعل یا ترک فعل مذکور ، فاعل را مطیع تهدید کننده کرده باشد.

جرم تهدید از جمله جرایمی است که بزهکاران برای رسیدن به مقاسد خود به آن متوسل می شوند و تمام قوانین کیفری دنیا از جمله قانون مجازات اسلامی ایران ، آن را جرم دانسته است.

تهدید باید ناظر به موضوعی معین باشد و در این امر ، واقعی یا غیر واقعی بودن تهدید بی تاثیر است اما هدف مرتکب از تهدید لزوما باید تحصیل منفعت نامشروع باشد همچنین نوع وسیله تهدید اعم از کتبی ، شفاهی ، علنی یا غیر علنی بودن آن در وقوع جرم مطرح نیست.

بنابر این باید تاکید کرد که نوع جرم تهدید مطرح نیست بلکه باید بیم اظطراب ناشی از تهدید در مباشر جرم ، اورا مصمم به ارتکاب جرم کند؛لذا تهدید به ایراد صدمات بدنی از ناحیه ی شخصی معلول به فردی نیرو مند به منظور وادار ساختن فرد مزبور به ارتکاب سرقت نمیتواند از مصادیق تهدید باشد؛زیرا معمولا چنین تهدیدی قادر به ایجاد بیم در فرد نیرو مند نیست تا اورا مصمم به ارتکاب سرقت کند.

به طور کلی وجود تهدید موثر ، امری نسبی است و تحقق آن منوط به اوضاع و شرایط تهدید کننده و تهدید شونده دارد.بنابراین مجرد خوف از کسی یا چیزی تهدید به شمار نمیاد بلکه بیم و ترس فاعل باید از عمل تحدید آمیز معاون ناشی شده باشد.به این ترتیب احراز تهدید ، امری موضوعی و موکول به تشخیص قاضی است