تنفیذ قرارداد

تعریف تنفیذ قرارداد :

برای هریک از عقد های گوناگونی که در قالب قرارداد های عادی با موضوع قولنامه رهن ، صلح، هبه ، مضاربه ، جعاله و … عقد می شوند این توانایی را دارد دعوای مستقل مربوط به آن موضوع را طرح کرده است.

تنفیذقرارداد به معنای اعتبار دادن به مفاد و محتوای قرارداد بین افراد و به دیگر سخن به اعلام وقوع معامله گفته می شود که در قالب قراردادهای عادی موضوعیت دارد و اصولا یک طرف قرارداد برای استفاده از آثار حقوقی اعتبار قرارداد متوسل به طرح دعوا به طرفیت طرف دیگر میگردد تا از این روش به سند عادی خود اعتبار سند های رسمی ببخشد.

درباره تنظیم قرارداد مشارکت بخوانید

این دعوی با عنوان های دیگری مثل اعلام صحت معامله یا تایید معامله نیز قابلیت مطرح کردن در محاکم قضایی را دارد و بطور عمومی تحت یکی از عنوان های بالا طرح می شود که البته رکن های دعوی و خواستته طرح شده در همه آن ها یکسان است و در اساس بررسی تئوریک و نتایج حاصله از آن هیچ تفاوتی وجود ندارد.

هدف از طرح دعوی تنفیذ قرارداد :

  • تایید گرفتن از دادگاه نسبت به صحت و اصل بودن قرارداد انعقاد داشته باشد.
  • اعتبار دادن به سند عادی جهت استفاده از اثرات حقوقی آن
  • ضروری بودن اخذ حکم قرارداد به جهت صریح بودن قانون گذار در مورد های مشخص قانونی موارد اجباری طرح دعوی تنفیذ قرارداد که به این شرح است : ماده 71 قانون مالیات های مستقیم مصوب سال 1366 اصلاحی 1380/11/27 . تبصره ماده 7 قانون زمین شهری مصوب سال 1366

شرایط طرح دعوی تنفیذ قرارداد :

  • وجود قرارداد بین هر دو طرف دعوی

یکی از مهم ترین شروط دعوی تنفیذقرارداد ، وجود قرارداد در بین دو طرف دعوی میباشد که این قرارداد امکان دارد حالت کتبی یا شفاهی داشته باشد و در صورت کتبی بودن نیز مطابق ماده 1286 قانون مدنی ، رسمی یا عادی باشد.

دعوای تنفیذ درباره قراردادی رسمی است اصولا سالبه به انتفاء موضوع بوده و به دیگر سخن درباره سندها و قرارداد های رسمی دعوی تنفیذ معنی و مفهوم ندارد و هرگونه ادعا و اختلاف درباره این گونه اسناد و قراردادها تابع شرایط و تشریفات رسیدگی خاص خود میباشد.

تنفیذ وصیت نامه

همه ی آنچه که درباره وصیت نامه باید بدانید 

در اینجا دو پرسش مطرح می شود یکی اینکه وصیت نامه ای که ادعا شده خود نوشت است و به ضمیمه دادخواست حصر وراثت تقدیم شده به خودی خود معتبر است یا باید تنفیذ گردد و دوم اینکه اگر وصیت نامه ای که ادعا شده خود نوشت است احتیاج به تنفیذ در دادگاه داشته باشد و چند نفر از ورثه صغیر باشد چه کسی باید تنفیذ نماید آیا دادسرا در این مورد تکلیفی دارد ، با توجه به ماده 278 قانون امور حسبی و ماده 843 قانون مدنی که ذیلا درج می شود :

  • ماده 278 قانون امور حسبی : وصیت نامه خود نوشت در صورتی معتبر است که تمام آن به خط موصی نوشته شده و دارای تاریخ روز و ماه و سال به خط موصی بوده و به امضا او رسیده است.
  • ماده 843 قانون مدنی : وصیت به زیاده بر ثلث ترکه نافذ است. مگر به اجازه وراث و اگر بعضی از ورثه اجازه کند فقط نسبت به سهم او نافذ است.
  • در مورد سوال فوق کمیسیون مشورتی حقوق مدنی اداره حقوقی در جلسه مورخ 1342/12/15 چنین اظهار نظر نموده است : در صورتی که وصیت نامه بر طبق ماده 278 قانون امور حسبی خود نوشت شناخته شود معتبر است لیکن در ضمن آن به بیش از ترکه وصیت شده باشد بر طبق ماده 843 قانون مدنی وصیت زائد بر ثلث ترکه نافذ نیست مگر با اجازه وراث و اگر بعض از ورثه اجازه کند فقط نسبت به سهم او نافذ است.
  • در صورت وجود صغیر اصولا ولی ای وصی یا قیم نمیتواند وصیت زائد بر ثلث را نسبت به سهم صغیر تنفیذ نماید مگر اینکه اجازه قویا متضمن مصلحت و غبطه صغیر و عدم اجازه موجب تضرر حتمی او باشد.
  • در صورت وجود ولی و وصی دادسرا تکلیفی ندارد ولی در مورد قیم اجازه باید با تصویب دادستان باشد.

رسیدگی به تنفیذ وصیت نامه عادی در صلاحیت دادگاه عمومی است یا دادگاه مدنی خاص ؟

باتوجه به بند 2 ماده 3 لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص رسیدگی به دعاوی راجع به وصیت و وصایت که وعاوی تنفیذ وصیت نامه را نیز شامل می شود در صلاحیت دادگاه مدنی خاص است. قبول و تنفیذ کلیه ورثه و به وصیتی که بعد از گواهی انحصار وراثت ابراز گردد.

پس از صدور گواهی انحصار وراثت وصیت نامه ابراز شده که مورد قبول تمام ورثه است آیا میتوان به آن ترتیب اثر داد ؟

اگر وصیت نامه ابرازی مطابق 279 قانون امور حسبی تنظیم شده و وفق مقررات مواد 1 و 2 ایین نامه راجع به موارد 279 و 288 قانون مذکور مصوب سال 1322 نگهداری شده باشد به عنوان وصیت نامه سری معتبر است و چنانچه واجد شرایط قانونی فوق الذکر نباشد وصیت نامه سری محسوب نمیگردد. مطابق ماده 276 قانون امور حسبی : اگر وصیت نامه به یکی از اقسام سه گانه وصیت یعنی رسمی ، خود نوشت و یا سری تنظیم نشده باشد در دادگاه ها قابل پذیرش نیستومگر انکه اشخاص ذینفع در ترکه به صحت وصیت اقرار نمایند. رای وحدت رویه شماره 54 – 51/10/13 نیز حتی تنفیذ بعضی از وراث را نسبت به سهم آن ها پذیرفته است. لازم است با توجه به اینکه همه ورثه آن را قبول و تنفیذ کرده اند به آن عمل کرد.

آیا تنفیذ وصیت نامه احتیاج به صادر کردن اجراییه دارد یا خیر ؟

ماده 3 لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص : فقط صلاحیت دادگاه مدنی خاص را بیان داشته و مقررات ماده 73 قانون امور حسبی در مورد تصدیق وصایت وصی و تنفیذ و اعلام اعتبار وصیت نامه ملغی نشده است و دادگاه مدنی خاص هم در مورد سوال بر طبق تقاضای متقاضی وصیت نامه مربوطه را تایید و تنفیذ نموده است و حکم تنفیذ وصیت نامه و تصدیق وصایت وصی از احکام اعلامی است که مطابق ماده 4 قانون اجرای احکام مدنی نیاز به صدور اجراییه ندارد. اساسا صدور اجراییه در این مورد و انجام تشریفات اجرایی عبث و بیهوده است و صرفا محکوم له و ذینفع از رای صادره در موارد لزوم استفاده مینماید و اجرای وصایت و مورد وصیت نامه نیز در صورتی که وصی باشد به عهده او خواهد بود.

دانستنی های حقوقی و پرسش و پاسخ سریع و مستقیم در اینستاگرام ما

پاسخ دهید