الزام به تمکین

الزام به تمکین یعنی اینکه شخصی که بدون داشتن دلایل موجه از تمکین در برابر دیگری امتناع کرده است را به صورت قانونی ملزم نمود که دوباره وظایف زناشویی خود را انجام داده و به زندگی مشترک خود باز گردد. با این حال، آنچه که از معنای الزام به تمکین به ذهن متبادر می شود، آن که زن یا مرد با زور کردن یکی از طرفین همچون زن یا مرد اصولا امکان پذیرنمی باشد و با آزادی افراد در تعارض قرار خواهد داشت.

الزام به تمکین: 

مطابق ماده 1102 قانون مدنی همین که عقد نکاح بطور صحیح واقع شد روابط زوجیت بین طرفین موجود و حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر برقرار شود. تمکین در لغت بمعنای تن دادن است و در تعبیر حقوقی، قیام زن به ادای وظایف زوجیت در مقابل شوهر گفته میشود.

انواع تمکین:

تمکین عام: به معنای حضور زن در زندگی مشترک و عمل به وظایفی است که شرع و قانون تعیین کرده است. مثلا زن شرعا نمیتوانند بدون اجازه شوهر از خانه خارج شود و ادامه تحصیل و کار کردن زن در خارج از منزل نیز باید با اجازه شوهر باشد هر چند در حال حاضر بسیاری از زنان این حقوق را در عقد نامه دریافت میکنند.

تمکین خاص: به معنای عملکردن زن به وظایف زناشویی است و برقراری رابطه خاص جنسی و زناشویی متعارف را تمکین خاص میگویند و ناظر به اطاعت پذیری زن از مرد در مسائل جنسی به طور متعارف است که در واقع تمکین جنسی است.

ملاقات فرزند: همانطور که میدانید حضانت دائم فرزند پسر و دختر تا 7 سالگی با مادر است و حضانت دختر از 7 تا 9 سالگی و پسر نیز از 7 تا 15 سالگی با پدر است اما قانونگذار به لحاظ قانون حمایت از خانواده بنابر مصلحت طفل حضانت را مشخص و تعیین کرده است و در صورتی که والدین از هم طلاق گرفته باشند بحث ملاقات با فرزند مطرح میگردد لذا حق ملاقات فرزند حق فطری والدین است و تعیین زمان و مکان مناسب برای ملاقات طفل یا فرزند مشترک با نظر قاضی مطرح میگردد که مصلحت طفل کاملا مد نظر قرار دارد لذا به استناد ماده 1174 قانون مدنی هر کدام از این والدین حق ملاقات با فرزند خود را خواهند داشت و هیچ کدام از والدین نمیتوانند سبب جلوگیری از ملاقات با فرزند توسط دیگری گردند. و چنانچه حتی در صورتی که یکی از والدین دارای فساد و انحطاط  اخلاقی نیز باشند نمی توان حق ملاقات با فرزند را از او به طور کلی سلب نمود و تنها ممکن است که به نظر دادگاه مواعد و زمان ملاقات با فرزند کاهش یابد.